قند و قروتْ يَكيهَ: خوب و بد برايش فرقي ندارد.
دُوز وَ كْلاه خواه پَرِدارَه: آدم خلافكار خودش را لو ميدهد.
گندم و گياه: به واسطه يك نفر به فرد ديگري نيز خيري برسد.
درَوِ كهِ ندِيَه مَنگالِ ترَ نمِشكَنه: اگر كمكت نكند، تنبيه هم نميكند.
هر جا خاريه وَ پُو خاكساريه: براي كسي كه زياد گرفتاري پيش ميآيد.
موكِه كِه نداري خِه زن بَبوُ بايد بْسازي: به چيزي كه داري بايد راضي باشي.
